Hoe wonderlijk:
Wat geen vorm heeft,
krijgt vorm
Moleculen worden de wind,
Cellen worden mijn bloed,
Elektronen worden de felle verlichting
van etalages in ijzige winkelstraten
De stroming zelf blijft een onvermoede kracht
voor elk van zijn kleine schakels
Ook ik wordt meegevoerd
zonder het te merken
Heb universums doorkruist
in een stationaire vlucht
Alles om mij heen zo verraderlijk onveranderd
We stromen, met elkaar,
Onzichtbaar en onstelpbaar
Laten we gebergten overspoelen
en zeeën leegblazen
Laten we zwarte gaten vullen
met liefde, en geduld
Wat geen vorm heeft, krijgt vorm
In een eeuwige stroombeweging
Karin Wilterdink
Categorie: volwassenen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten