leven is veranderen
wat niet met de snelheid van dromen verandert,
verandert met die van dagen
de vuurbol rolt razend door
herinnering rest als een streep avondrood
nog even
eindeloos opgejaagd door onze hartslagen
verpompt hij zich
onvermijdelijk
eeuwig rond
en rond
en verder
en hier
en nu
zijn wij louter tijdgenoten
trachtend troostend
elkaars dromen
te dromen
en ik
ik ben een zucht
en nu al een memento
meer niet
Michiel Hanon
Categorie Volwassenen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten